Strona główna Ludzie Marlon Brando: Ikona kina, burzliwe życie Marlona.

Marlon Brando: Ikona kina, burzliwe życie Marlona.

by Oska

Marlon Brando Jr. (urodzony 3 kwietnia 1924) to postać, która na zawsze odmieniła oblicze światowego kina. Uznawany za jednego z najwybitniejszych aktorów w historii, Brando zrewolucjonizował sposób postrzegania rzemiosła aktorskiego, wprowadzając do niego głęboki naturalizm i psychologiczną wnikliwość. Jego życie, trwające 80 lat, zakończyło się 1 lipca 2004 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo niezliczonych, przełomowych ról. Był trzykrotnie żonaty i ojcem jedenastu dzieci, a jego burzliwe życie osobiste, naznaczone zarówno triumfami, jak i tragediami, nieustannie budziło zainteresowanie mediów.

Jego innowacyjne podejście, znane jako „Metoda aktorska”, wywarło fundamentalny wpływ na kolejne pokolenia artystów, kształtując współczesne kino. Od buntowniczego motocyklisty w „Dzikim” po charyzmatycznego mafiosa Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym”, Brando tworzył postacie, które na stałe wpisały się do panteonu kinematografii.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: na lipiec 2004 roku miał 80 lat
  • Żona/Mąż: Anna Kashfi, Movita Castaneda, Tarita Teriipaią
  • Dzieci: jedenastu
  • Zawód: Aktor
  • Główne osiągnięcie: Zrewolucjonizowanie aktorstwa poprzez wprowadzenie „Metody” i stworzenie ikonicznych ról

Podstawowe informacje o Marlonie Brando

Dane biograficzne

Marlon Brando Jr. przyszedł na świat 3 kwietnia 1924 roku w Omaha w stanie Nebraska. Jego legendarna kariera aktorska, rozciągająca się przez sześć dekad, dobiegła końca wraz z jego śmiercią 1 lipca 2004 roku w Los Angeles w Kalifornii. W chwili odejścia aktor miał 80 lat.

Marlon Brando, choć często kojarzony z włoskimi postaciami, nie miał włoskich korzeni. Jego przodkowie pochodzili z Niemiec, Holandii, Anglii i Irlandii. Aktor pielęgnował swoje irlandzkie dziedzictwo, wielokrotnie podkreślając, że w Irlandii czuł się najbardziej „u siebie”.

Pochodzenie i wczesne lata

Wizerunek Marlona Brando jako buntowniczego Johnny’ego Strablera w filmie „Dziki” (1953) stał się archetypem buntu młodego pokolenia i na stałe zapisał się w historii popkultury.

Życie prywatne Marlona Brando

Rodzina i związki

Wychowywał się w rodzinie, w której ojciec był handlowcem, a matka aktorką teatralną. Wczesna nieobecność matki wpłynęła na jego psychikę, pozostawiając trwałe poczucie porzucenia. Miał dwie starsze siostry: Jocelyn, która również podążyła ścieżką aktorską, oraz Frances. Jego krewnym był także ceniony dokumentalista D. A. Pennebaker.

Marlon Brando był trzykrotnie żonaty. Jego żonami były kolejno Anna Kashfi, Movita Castaneda oraz Tarita Teriipaią, którą poznał na planie filmu „Bunt na Bounty”.

Potomstwo

Aktor miał liczne potomstwo, obejmujące jedenaścioro dzieci. Szczególne zainteresowanie mediów wzbudzały tragiczne losy jego syna Christiana oraz córki Cheyenne, które naznaczyły jego późniejsze lata.

Przyjaźnie

Jedną z najgłębszych i najdłuższych przyjaźni w życiu Marlona Brando była ta z Wallym Coxem, którą pielęgnowali od dzieciństwa aż do śmierci Coxa w 1973 roku.

Kariera zawodowa Marlona Brando

Edukacja aktorska i początki

W latach 40. XX wieku Brando studiował aktorstwo w Nowym Jorku pod okiem Stelli Adler, zgłębiając tajniki systemu Stanisławskiego. Stella Adler zapamiętała go jako aktora o niezwykłym instynkcie, ilustrując to anegdotą o jego opanowanej reakcji na ćwiczenie udawania kurczaków zagrożonych bombą atomową.

Swój sceniczny debiut zaliczył w 1944 roku w nowojorskim przedstawieniu „I Remember Mama”.

Przełomowe role i wprowadzenie „Metody”

Rola Stanleya Kowalskiego w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem” (1947) wyniosła Marlona Brando na szczyty sławy i zrewolucjonizowała styl aktorstwa w Hollywood, wprowadzając naturalizm i tzw. „Metodę”.

Debiut filmowy zaliczył w 1950 roku w obrazie „The Men”, wcielając się w postać sparaliżowanego weterana wojennego, dla którego spędził miesiąc w szpitalu dla weteranów, by jak najwierniej oddać stan bohatera.

Reżyseria

W 1961 roku Brando podjął się reżyserii westernu „Dwa oblicza zemsty” (One-Eyed Jacks).

Powrót na szczyt i późniejsze lata kariery

Po okresie mniej znaczących ról, Brando powrócił triumfalnie w latach 70. rolą Vito Corleone w arcydziele Francisa Forda Coppoli „Ojciec chrzestny” (1972). Kreacja ta przyniosła mu drugiego Oscara i ugruntowała jego status legendy kina.

W 1973 roku zagrał w głośnym i kontrowersyjnym filmie „Ostatnie tango w Paryżu”, który wywołał szerokie debaty ze względu na jego odważną tematykę i poruszające kreacje.

Ostatnie role

Karierę aktorską Marlona Brando zamknęły jego występy w produkcjach takich jak „Wyspa doktora Moreau” (1996) oraz „Rozgrywka” (2001).

Nagrody i osiągnięcia Marlona Brando

Kluczowe nagrody i nominacje

Marlon Brando zdobył dwie statuetki Akademii. Pierwszą otrzymał w 1954 roku za rolę dokera w filmie „Na nabrzeżach”. Drugiego Oscara odebrał w 1972 roku za niezapomnianą kreację Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym”.

Łącznie Brando był nominowany do nagrody Akademii osiem razy, co podkreśla jego długotrwały i znaczący wpływ na przemysł filmowy.

Nominacje do Oscara obejmowały tak różnorodne dzieła, jak „Tramwaj zwany pożądaniem”, „Viva Zapata!”, „Juliusz Cezar”, „Sayonara” czy „Sucha biała pora”.

Nagroda Film/Serial Rok
Oscar za najlepszą rolę pierwszoplanową Na nabrzeżach 1954
Oscar za najlepszą rolę pierwszoplanową Ojciec chrzestny 1972
Złoty Glob (nie sprecyzowano) (nie sprecyzowano)
Nagroda festiwalu w Cannes (nie sprecyzowano) (nie sprecyzowano)
Nagroda BAFTA (nie sprecyzowano) (nie sprecyzowano)
Nagroda Emmy Roots: The Next Generations 1979

Różnorodność wyróżnień

W swoim bogatym dorobku aktorskim Brando posiadał dwa Złote Globy, nagrodę festiwalu w Cannes dla najlepszego aktora oraz trzy nagrody BAFTA. Dodatkowo, za rolę w miniserialu „Roots: The Next Generations” z 1979 roku, Marlon Brando otrzymał prestiżową nagrodę Emmy.

Filantropia, aktywizm i osobowość Marlona Brando

Działalność społeczna

Marlon Brando był zaangażowanym działaczem na rzecz praw obywatelskich i praw rdzennych Amerykanów, wykorzystując swoją ogromną popularność do zwracania uwagi na problemy społeczne, co było wówczas niezwykłe wśród gwiazd Hollywood.

Wykorzystanie sławy

Jego zaangażowanie społeczne znalazło wyraz w odważnym geście odmowy przyjęcia Oscara w 1973 roku za rolę w „Ojcu chrzestnym”. Zamiast niego na scenie pojawiła się aktywistka Sacheen Littlefeather, która w jego imieniu wygłosiła protest przeciwko dyskryminacji rdzennych Amerykanów w kinie.

Protest na gali Oscarów

Ten symboliczny akt był wyrazem jego głębokiego przekonania o potrzebie zmian w sposobie, w jaki Hollywood traktowało mniejszości etniczne, szczególnie Indian.

Kontrowersje i skandale związane z Marlonem Brando

Współpraca na planie i techniki aktorskie

Brando był znany z ekscentrycznego zachowania i bycia „trudnym” we współpracy na planie, często odmawiając nauki kwestii na pamięć i preferując korzystanie z tablic z podpowiedziami (cue cards), co budziło kontrowersje wśród twórców.

Wypowiedzi i kontrowersje

Aktor wywoływał również kontrowersje swoimi wypowiedziami na temat wpływów żydowskich w Hollywood, co spotykało się z krytyką i nieporozumieniami.

Problemy osobiste i prawne

Ostatnie dwie dekady życia Marlona Brando naznaczone były problemami z zaburzeniami nastroju i znaczną nadwagą, a także licznymi procesami prawnymi związanymi z tragicznymi losami jego dzieci.

Zdrowie Marlona Brando

Kontuzje i ich konsekwencje

Podczas nauki w akademii wojskowej Marlon Brando doznał kontuzji kolana, która wpłynęła na jego dalsze wybory życiowe, uniemożliwiając mu służbę wojskową.

Ciekawostki z życia Marlona Brando

Edukacja i wczesne doświadczenia

Marlon Brando od młodości wykazywał skłonności do łamania zasad, czego dowodem było wydalenie ze szkoły za złe zachowanie i niesubordynację. Zanim zdobył sławę, pracował fizycznie jako kopacz rowów.

Brando publicznie dystansował się od Lee Strasberga, twórcy słynnego Actors Studio, twierdząc, że jedynymi prawdziwymi nauczycielami byli dla niego Stella Adler i Elia Kazan.

Wpływ na aktorstwo i kino

Marlon Brando jest powszechnie uznawany za jednego z najbardziej wpływowych aktorów w historii kina, a jego kariera znacząco ukształtowała współczesne aktorstwo filmowe.

Kluczowe dla jego kariery były filmy takie jak „Tramwaj zwany pożądaniem”, „Viva Zapata!”, „Juliusz Cezar”, „Sayonara”, „Na nabrzeżu”, „Ojciec chrzestny”, „Ostatnie tango w Paryżu” oraz „Czas Apokalipsy”. Jego wpływ widoczny jest w pracach takich aktorów jak Jack Nicholson czy Richard Pryor.

Warto wiedzieć: Marlon Brando był właścicielem polinezyjskiego atolu Tetiʻaroa, który zakupił po kręceniu „Buntu na Bounty”. Obecnie na jego wyspie znajduje się luksusowy ekologiczny kurort „The Brando Resort”.

Dziedzictwo

Kariera Marlona Brando trwała sześć dekad, kształtując współczesne aktorstwo filmowe, a jego wizerunek jako Johnny’ego Strablera w „Dzikim” (1953) stał się ikoną popkultury.

Marlon Brando pozostaje postacią legendarną, której wpływ na sztukę aktorską jest niepodważalny, a jego niezapomniane kreacje nadal inspirują kolejne pokolenia twórców. Jego prawdziwe dziedzictwo tkwi w odwadze do podążania własną ścieżką artystyczną i głębokim zaangażowaniu w kreowanie postaci, co doprowadziło go do rewolucjonizowania aktorstwa.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Czemu Marlon Brando nie przyjął Oscara?

Marlon Brando odmówił przyjęcia Oscara za rolę Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym” w proteście przeciwko traktowaniu rdzennych Amerykanów przez Hollywood. Zamiast niego, na ceremonii pojawiła się Sacheen Littlefeather, która wygłosiła jego oświadczenie.

Na co chorował Marlon Brando?

Marlon Brando zmagał się z wieloma problemami zdrowotnymi, w tym cukrzycą, chorobami serca i problemami z oddychaniem. Z czasem przybrał na wadze, co jeszcze bardziej pogorszyło jego stan zdrowia.

Ile lat miał Marlon Brando w ojcu chrzestnym?

Marlon Brando miał 48 lat, gdy kręcono „Ojca chrzestnego” i grał w nim postać Vito Corleone. Film miał swoją premierę w 1972 roku.

Ile Oscarów zdobył Marlon Brando?

Marlon Brando zdobył dwa Oscary za swoje kreacje aktorskie. Pierwszego otrzymał za rolę Terry’ego Malloya w filmie „Na nabrzeżach” (1954), a drugiego za postać Vito Corleone w „Ojcu chrzestnym” (1972).

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Marlon_Brando