Otto Heinrich Frank (urodzony 12 maja 1889 roku) był niemieckim biznesmenem i kupcem, który po II wojnie światowej stał się znany jako ojciec Annelies Marie (Anne) Frank i wydawca jej słynnego „Dziennika”. Po wojennej traumie i utracie całej rodziny w obozach zagłady, poświęcił resztę swojego życia promocji spuścizny córki, zakładając fundację Anne Frank Fonds w Bazylei i współpracując przy tworzeniu Domu Anne Frank w Amsterdamie. Jego działania przyczyniły się do globalnego rozpowszechnienia przesłania pokoju i tolerancji zawartego w dzienniku jego córki, czyniąc go postacią kluczową dla zrozumienia dziedzictwa Anne Frank.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na [maj 2024] Otto Frank miałby 135 lat.
- Żona/Mąż: Edith Holländer (pierwsza żona), Elfriede Geiringer (druga żona).
- Dzieci: Margot Betti Frank, Annelies Marie Frank.
- Zawód: Biznesmen, kupiec, wydawca.
- Główne osiągnięcie: Publikacja i promowanie „Dziennika Anne Frank”, ustanowienie fundacji Anne Frank Fonds.
Dane osobowe i pochodzenie
Otto Heinrich Frank urodził się 12 maja 1889 roku we Frankfurcie nad Menem w Niemczech. Pochodził z niemieckiej rodziny o korzeniach żydowskich, która kładła duży nacisk na wartości klasy średniej. W młodości, dzięki staraniom rodziców, otrzymał staranne wykształcenie, obejmujące lekcje muzyki, naukę jazdy konnej oraz częste wizyty w teatrze i operze. W latach 1908–1909 studiował ekonomię w Heidelbergu. Początkowo posiadał obywatelstwo niemieckie, jednak zostało mu ono odebrane na mocy nazistowskich ustaw norymberskich.
Okres życia i śmierć
Otto Frank zmarł 19 sierpnia 1980 roku w wieku 91 lat w Birsfelden w Szwajcarii. Bezpośrednią przyczyną jego śmierci był rak płuc. Przeżył swoich najbliższych o wiele lat, poświęcając się promowaniu dziedzictwa swojej córki.
Okupacja i obywatelstwo
Jako obywatel niemiecki pochodzenia żydowskiego, Otto Frank doświadczył prześladowań ze strony nazistowskiego reżimu. W 1933 roku, w obliczu narastającego antysemityzmu, zdecydował się na ewakuację swojej rodziny z Niemiec. Jego obywatelstwo niemieckie zostało mu odebrane na mocy ustaw norymberskich, co stanowiło jeden z wielu aktów dyskryminacji wymierzonych w ludność żydowską.
Życie prywatne Otto Franka
Edukacja i pierwsze pasje
Wczesne lata życia Otto Franka naznaczone były rodzinnym wsparciem dla jego rozwoju edukacyjnego i kulturalnego. Otrzymał staranne wykształcenie, które obejmowało nie tylko nauki ścisłe, ale także rozwijanie pasji artystycznych i fizycznych. Studia ekonomiczne w Heidelbergu stanowiły fundament dla jego późniejszej kariery biznesowej.
Pierwsze małżeństwo z Edith Holländer
12 maja 1925 roku, dokładnie w swoje 36. urodziny, Otto Frank poślubił Edith Holländer w synagodze w Akwizgranie. Ich małżeństwo trwało do tragicznych wydarzeń II wojny światowej. Z Edith miał dwie córki, które stały się później znane na całym świecie.
Dzieci z pierwszego małżeństwa: Margot i Anne
Z Edith miał dwie córki:
- Margot Betti, urodzoną 16 lutego 1926 roku.
- Annelies Marie (znaną jako Anne), urodzoną 12 czerwca 1929 roku.
Obie córki zmarły na tyfus w obozie Bergen-Belsen w 1945 roku, niedługo przed końcem wojny. Ich tragiczny los stał się symbolem ofiar Holokaustu.
Drugie małżeństwo z Elfriede Geiringer
Po wojnie i w obliczu osobistej tragedii, Otto Frank odnalazł nową nadzieję. W 1953 roku poślubił Elfriede (Fritzi) Markovits-Geiringer. Elfriede również była ocalałą z Holokaustu i mieszkała wcześniej jako sąsiadka rodziny Franków w Amsterdamie. Jej obecność wniosła pocieszenie i wsparcie w jego życiu.
Kariera zawodowa i działalność
Przedwojenna działalność biznesowa
Przez większość życia zawodowego Otto Frank był aktywnym biznesmenem i kupcem. Po zakończeniu I wojny światowej pracował w rodzinnym banku, który odziedziczył po swoim ojcu. Po przeprowadzce do Amsterdamu został agentem firmy Opekta, która zajmowała się handlem przyprawami i pektyną. Ta działalność pozwoliła mu zapewnić byt swojej rodzinie i przygotować grunt pod przyszłe wydarzenia.
Służba wojskowa podczas I wojny światowej
Podczas I wojny światowej Otto Frank służył w armii Cesarstwa Niemieckiego. Został powołany do wojska w sierpniu 1915 roku wraz z dwoma braćmi. Jego służba wojskowa obejmowała udział w kluczowych bitwach.
Udział w bitwach i odznaczenia
W 1916 roku Otto Frank brał udział w krwawej bitwie nad Sommą, pełniąc funkcję dalmierzysta przy piechocie. W 1917 roku otrzymał awans na stopień porucznika (Leutnant) i walczył w bitwie pod Cambrai. Za swoją odwagę i służbę dla Niemiec podczas I wojny światowej został odznaczony Krzyżem Żelaznym, prestiżowym wyróżnieniem tamtych czasów.
Działalność powojenna i publikacja „Dziennika Anne Frank”
Po zakończeniu II wojny światowej i powrocie do Amsterdamu, Otto Frank otrzymał od Miep Gies ocalałe zapiski swojej córki. Z niezwykłą determinacją i troską przygotował je do druku, dokonując selekcji fragmentów, które uznał za zbyt osobiste lub nużące. Pierwsze wydanie dziennika, zatytułowane „Het Achterhuis”, ukazało się w Holandii 25 czerwca 1947 roku, dając światu wgląd w życie i myśli młodej dziewczyny ukrywającej się przed nazistami.
Współpraca z adaptacjami dziennika
Otto Frank aktywnie angażował się w proces powstawania teatralnych i filmowych adaptacji dziennika swojej córki. Jego wiedza i doświadczenie były nieocenione w zachowaniu ducha i przesłania oryginalnego dzieła, jednocześnie dostosowując je do nowych form wyrazu artystycznego.
Uznanie autorstwa i prawa autorskie
Współcześnie Otto Frank jest uznawany za współautora dziennika w sensie prawnym. Decyzja ta została podjęta w celu przedłużenia ochrony praw autorskich do książki aż do 2050 roku, zapewniając dalsze wsparcie dla organizacji działających na rzecz pamięci i edukacji.
Losy podczas II wojny światowej i Holokaustu
Ucieczka z Niemiec do Amsterdamu
W obliczu narastającego zagrożenia ze strony nazistowskiego reżimu, Otto Frank podjął decyzję o ewakuacji swojej rodziny z Niemiec. W 1933 roku rodzina Franków przeniosła się do Amsterdamu, mając nadzieję na bezpieczniejsze życie.
Próby emigracji
Pomimo przeprowadzki do Holandii, zagrożenie nie minęło. W latach 1938 i 1941 Otto Frank podejmował desperackie próby uzyskania wiz dla swojej rodziny do Stanów Zjednoczonych, Kuby i Wielkiej Brytanii. Choć udało mu się otrzymać wizę na Kubę 1 grudnia 1941 roku, została ona anulowana zaledwie 10 dni później, co przekreśliło ostatnią nadzieję na ucieczkę.
Życie w ukryciu
6 lipca 1942 roku, gdy Margot Frank otrzymała wezwanie do stawienia się do pracy przymusowej, Otto Frank podjął natychmiastowe działania. Rodzina schroniła się w przygotowanej wcześniej kryjówce w oficynie jego firmy przy Prinsengracht. Tam, w tzw. Tajnym Dodatku (Secret Annex), ukrywali się przez dwa lata, żyjąc w ciągłym strachu przed odkryciem.
Aresztowanie i deportacja
Niestety, ich schronienie nie trwało wiecznie. 4 sierpnia 1944 roku grupa została odkryta przez SS-mana Karla Silberbauera. Otto Frank został aresztowany i trafił do obozu przejściowego Westerbork, a następnie, we wrześniu 1944 roku, został deportowany do Auschwitz-Birkenau. Los jego żony i córek był w tym momencie nieznany.
Wyzwolenie i powrót
Otto Frank został wyzwolony przez wojska radzieckie 27 stycznia 1945 roku, w momencie, gdy przebywał w baraku chorych w Auschwitz. Jego powrót do Amsterdamu trwał sześć długich miesięcy. W tym czasie stopniowo dowiadywał się o śmierci swojej żony, a dopiero później o tragicznych losach swoich córek, Margot i Anne. Ta wiadomość była druzgocącym ciosem.
Dziedzictwo i działalność filantropijna
Założenie Anne Frank Fonds w Bazylei
Po wojnie i w obliczu ogromnej straty, Otto Frank poświęcił swoje życie upamiętnieniu córki i szerzeniu jej przesłania. W 1963 roku założył w Szwajcarii fundację Anne Frank Fonds w Bazylei. Przekazał jej wszystkie prawa autorskie do pism Anne, a organizacja ta do dziś przeznacza dochody na cele charytatywne, edukację, prawa człowieka oraz walkę z rasizmem.
Utworzenie Domu Anne Frank w Amsterdamie
Wraz z Johannesem Kleimanem, Otto Frank podjął działania mające na celu ochronę miejsca, które było schronieniem jego rodziny. 3 maja 1957 roku założył fundację w Amsterdamie, której głównym celem było uratowanie budynku przy Prinsengracht przed wyburzeniem. Dziś Anne Frank House jest ważnym miejscem pamięci i edukacji.
Działalność na rzecz pokoju
Przez całe powojenne życie Otto Frank był ambasadorem idei zawartych w dzienniku swojej córki. Odpowiadał na tysiące listów od czytelników z całego świata, dzieląc się swoimi wspomnieniami i doświadczeniami, a także promując wartości pokoju, tolerancji i zrozumienia.
Kontrowersje i walka prawna o autentyczność dziennika
Procesy o autentyczność dziennika
Otto Frank wielokrotnie stawał przed sądem, aby bronić autentyczności zapisków Anne przed atakami neonazistów i osób negujących Holokaust. Jego determinacja w walce o prawdę i pamięć była niezłomna.
Sprawa Ernsta Römera
Szczególnie znacząca była sprawa z Ernstem Römerem. W 1976 roku Otto Frank pozwał tego sympatyka nazistów, który oskarżył go o sfałszowanie manuskryptu. Sąd w Hamburgu jednoznacznie potwierdził autentyczność dziennika, oddalając tym samym zarzuty.
Mit o długopisie i ekspertyzy
W trakcie badań prowadzonych przez BKA (Federalny Urząd Kryminalny) odkryto dwie luźne kartki zapisane długopisem. Ekspertyza wykazała jednak, że były to jedynie notatki włożone do środka później, a sam tekst dziennika nie zawierał śladów tuszu z długopisu. Stanowiło to dowód przeciwko próbom podważenia autentyczności dzieła.
Ciekawostki z życia Otto Franka
Praktyki zawodowe w USA
W młodości, dzięki koledze ze studiów Nathanowi Strausowi Jr., Otto Frank odbył staż w słynnym domu towarowym Macy’s w Nowym Jorku. Było to cenne doświadczenie zawodowe, które poszerzyło jego horyzonty.
Historia z końmi po I wojnie światowej
Istnieje przekaz, według którego Otto Frank wrócił z I wojny światowej później niż inni żołnierze. Otrzymał rozkaz skonfiskowania dwóch koni od rolnika, a po klęsce Niemiec postanowił je uczciwie zwrócić właścicielowi, co świadczy o jego uczciwości i poczuciu odpowiedzialności.
List z parowca Monowai
15 maja 1945 roku, podczas podróży powrotnej do Amsterdamu parowcem Monowai, Otto Frank napisał poruszający list do swojej matki. Wyrażał w nim głęboką nadzieję na odnalezienie swoich córek, co świadczy o jego nieustającej miłości i trosce o rodzinę.
„Aryzacja” firm
Po inwazji Niemiec na Holandię w 1940 roku, Otto Frank, aby ratować swoje przedsiębiorstwa przed konfiskatą przez nazistów, formalnie przekazał kontrolę nad nimi swoim nieżydowskim pracownikom. Była to desperacka próba ochrony majątku i zabezpieczenia przyszłości swojej rodziny.
Podsumowanie
Otto Frank, jako ojciec Annelies Marie Frank i jedyny ocalały z rodziny z Zagłady, poświęcił swoje życie promowaniu przesłania pokoju i tolerancji zawartego w dzienniku córki. Jego niezłomna determinacja w publikowaniu i ochronie dziedzictwa Anne, mimo osobistej tragedii, uczyniła go ważną postacią historyczną, przypominającą światu o sile ludzkiego ducha w obliczu niewyobrażalnego cierpienia i fundamentalnym znaczeniu pamięci.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Kim był Otto Frank?
Otto Frank był niemieckim przedsiębiorcą żydowskiego pochodzenia. Jest znany przede wszystkim jako ojciec Anny Frank, autorki słynnego „Dziennika”. Po wojnie, jako jedyny członek swojej bezpośredniej rodziny przeżył Holokaust.
Kto wydał rodzinę Franka?
Dokładna tożsamość osoby, która wydała rodzinę Franka, pozostaje nieznana. Istnieje kilka teorii i podejrzanych, jednak żadna z nich nie została ostatecznie potwierdzona i udowodniona.
Ile lat miał Otto Frank kiedy zaczął się ukrywać?
Otto Frank miał 53 lata, gdy wraz z rodziną rozpoczął ukrywanie się w lipcu 1942 roku. Wcześniej, w obliczu rosnących prześladowań Żydów, musiał opuścić swoje biuro, aby zapewnić bezpieczeństwo bliskim.
Jak Otto Frank uciekł?
Otto Frank nie uciekł. Został aresztowany wraz z innymi ukrywającymi się w Oficynie wraz z rodziną przez nazistów. Przeżył obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau i Bergen-Belsen, ale zmarł wkrótce po wojnie z powodu choroby.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Otto_Frank
